2010-02-25, 07:01 | Po prostu życie
Zimno, które leczy
Na zabiegi w komorze z ciekłym azotem, zwanej także kriosauną decydują się zwykle ludzie ze schorzeniami ortopedycznymi lub reumatycznymi. Nie tylko jednak, do ośrodków oferujących ten rodzaj terapii przychodzą także kobiety, które chcą poprawić jędrność swojej skóry.
Skąd się wzięło leczenie zimnem
Pierwszą kriosaunę zbudowali Japończycy w latach siedemdziesiątych. W Polsce metoda zapoczątkowana została przed dwudziestu laty przez inżynierów i lekarzy z Wrocławia. Mamy więc w naszym kraju coś w rodzaju rodzimej krioterapii, która rozwija się dziś w każdym ośrodku oferującym usługi fizjoterapeutyczne. Pomysł, by w medycynie korzystać z niskich temperatur nie narodził się przypadkowo, krioterapia zrodziła się w wyniku obserwacji działania helioterapii. Wiele osób ze schorzeniami reumatycznymi korzystało z helioterapii, czyli leczenia ciepłem słonecznym. Ludzie wygrzewali bolące stawy w gorącym słońcu, bo to przynosiło im ulgę. Stąd był już tylko krok do pytania: a co się stanie jeśli chory staw potraktowany zostanie niską temperaturą?
- Zimno w kriosaunie nie jest zimnem, które znamy z naszego powszedniego doświadczenia – mówi Jacek Stankiewicz z ośrodka SORNO w Mościskach pod Grodziskiem Mazowieckim – to „suche” zimno, które nasz organizm odczuwa jako lekkie szczypanie lub ukłucie.
Kriosauna to cylindryczny „pojemnik” z ruchomym podestem w środku, na którym stają lub siadają pacjenci. Podest przesuwa się w górę i w dół tak, by działaniu zimna mogły być poddane właściwe części ciała pacjenta. W środku temperatura spada poniżej stu stopni Celsjusza.
- W naszej komorze – mówi Jacek Stankiewicz – temperatura w kriosaunie wynosi minus 196 stopni. To najniższa temperatura, jaką można uzyskać na naszej planecie. W czasie zabiegu ciekły azot, który podawany jest pod ciśnieniem do kriokomory zamienia się w gaz. Opary azotu uderzają pacjenta w różne miejsca ciała. Po dwóch lub trzech minutach pacjent wychodzi i pozostaje jeszcze w ośrodku na około dwudziestominutową gimnastykę, która poprawia krążenie krwi i działa rozciągająco na stawy.
Zabieg jest całkowicie bezpieczny. Nie można jednak ot tak sobie zdecydować się na skorzystanie z kriosauny. Potrzebne jest do tego zaświadczenie lekarskie. Można je uzyskać w czasie wizyty u lekarza rejonowego lub lekarza specjalisty. W powszechnym mniemaniu zabiegi krioterapeutyczne interesują ludzi w starszym wieku, którzy mają problemy z poruszaniem się lub jakieś dolegliwości reumatyczne. To jest prawda, choć nie cała. Z kriosauny może korzystać każdy, byle nie było w jego przypadku przeciwwskazań natury medycznej, na przykład kłopotów z nadciśnieniem.
- Krioterapia wspaniale działa na trofikę skóry – mówi Jacek Stankiewicz – poprawia jędrność naskórka, dlatego bardzo często z kriosauny korzystają kobiety.
Skąd się bierze ciekły azot?
Pierwiastek, bez którego nie byłoby krioterapii, jest produktem ubocznym produkcji nawozów azotowych. To dość zaskakujące dla laika, ale jego głównym producentem i dostarczycielem dla większość ośrodków oferujących krioterapię są Zakłady Azotowe w Puławach.
- Ciekły azot przewozi się w specjalnych cysternach-silosach – mówi Jacek Stankiewicz – do każdego ośrodka przyjeżdża co jakiś czas taki samochód i zawartość cysterny jest pod ciśnieniem przepompowywana do zbiornika, który znajduje się na terenie placówki rehabilitacyjnej. W naszym ośrodku mamy dwutonowy silos przeznaczony do przechowywania ciekłego azotu.
Co daje krioterapia
Krioterapia poprawia krążenie krwi w powłokach ciała i działa przeciwbólowo. Kiedy pacjent zastosuje cykl złożony z 20 zabiegów, jego kłopoty z bólem zmniejszą się w sposób wyraźny, a mogą nawet całkowicie zniknąć. Ból ustąpi i pacjent będzie mógł zrezygnować ze środków przeciwbólowych. Krioterapia zmniejsza napięcie mięśni. Można ją stosować w przypadku tak poważnych schorzeń neurologicznych, jak porażenie mózgowe. Działanie ciekłego azotu podnosi poziom hormonów w surowicy krwi, a także zwiększa odporność organizmu. Krioterapia spowalnia procesy starzenia, można dzięki niej obniżyć wagę ciała i przyspieszyć wzrost kości. Poprawia także przemianę materii.
http://www.sorno.pl/
Skąd się wzięło leczenie zimnem
Pierwszą kriosaunę zbudowali Japończycy w latach siedemdziesiątych. W Polsce metoda zapoczątkowana została przed dwudziestu laty przez inżynierów i lekarzy z Wrocławia. Mamy więc w naszym kraju coś w rodzaju rodzimej krioterapii, która rozwija się dziś w każdym ośrodku oferującym usługi fizjoterapeutyczne. Pomysł, by w medycynie korzystać z niskich temperatur nie narodził się przypadkowo, krioterapia zrodziła się w wyniku obserwacji działania helioterapii. Wiele osób ze schorzeniami reumatycznymi korzystało z helioterapii, czyli leczenia ciepłem słonecznym. Ludzie wygrzewali bolące stawy w gorącym słońcu, bo to przynosiło im ulgę. Stąd był już tylko krok do pytania: a co się stanie jeśli chory staw potraktowany zostanie niską temperaturą?
- Zimno w kriosaunie nie jest zimnem, które znamy z naszego powszedniego doświadczenia – mówi Jacek Stankiewicz z ośrodka SORNO w Mościskach pod Grodziskiem Mazowieckim – to „suche” zimno, które nasz organizm odczuwa jako lekkie szczypanie lub ukłucie.
Kriosauna to cylindryczny „pojemnik” z ruchomym podestem w środku, na którym stają lub siadają pacjenci. Podest przesuwa się w górę i w dół tak, by działaniu zimna mogły być poddane właściwe części ciała pacjenta. W środku temperatura spada poniżej stu stopni Celsjusza.
- W naszej komorze – mówi Jacek Stankiewicz – temperatura w kriosaunie wynosi minus 196 stopni. To najniższa temperatura, jaką można uzyskać na naszej planecie. W czasie zabiegu ciekły azot, który podawany jest pod ciśnieniem do kriokomory zamienia się w gaz. Opary azotu uderzają pacjenta w różne miejsca ciała. Po dwóch lub trzech minutach pacjent wychodzi i pozostaje jeszcze w ośrodku na około dwudziestominutową gimnastykę, która poprawia krążenie krwi i działa rozciągająco na stawy.
Zabieg jest całkowicie bezpieczny. Nie można jednak ot tak sobie zdecydować się na skorzystanie z kriosauny. Potrzebne jest do tego zaświadczenie lekarskie. Można je uzyskać w czasie wizyty u lekarza rejonowego lub lekarza specjalisty. W powszechnym mniemaniu zabiegi krioterapeutyczne interesują ludzi w starszym wieku, którzy mają problemy z poruszaniem się lub jakieś dolegliwości reumatyczne. To jest prawda, choć nie cała. Z kriosauny może korzystać każdy, byle nie było w jego przypadku przeciwwskazań natury medycznej, na przykład kłopotów z nadciśnieniem.
- Krioterapia wspaniale działa na trofikę skóry – mówi Jacek Stankiewicz – poprawia jędrność naskórka, dlatego bardzo często z kriosauny korzystają kobiety.
Skąd się bierze ciekły azot?
Pierwiastek, bez którego nie byłoby krioterapii, jest produktem ubocznym produkcji nawozów azotowych. To dość zaskakujące dla laika, ale jego głównym producentem i dostarczycielem dla większość ośrodków oferujących krioterapię są Zakłady Azotowe w Puławach.
- Ciekły azot przewozi się w specjalnych cysternach-silosach – mówi Jacek Stankiewicz – do każdego ośrodka przyjeżdża co jakiś czas taki samochód i zawartość cysterny jest pod ciśnieniem przepompowywana do zbiornika, który znajduje się na terenie placówki rehabilitacyjnej. W naszym ośrodku mamy dwutonowy silos przeznaczony do przechowywania ciekłego azotu.
Co daje krioterapia
Krioterapia poprawia krążenie krwi w powłokach ciała i działa przeciwbólowo. Kiedy pacjent zastosuje cykl złożony z 20 zabiegów, jego kłopoty z bólem zmniejszą się w sposób wyraźny, a mogą nawet całkowicie zniknąć. Ból ustąpi i pacjent będzie mógł zrezygnować ze środków przeciwbólowych. Krioterapia zmniejsza napięcie mięśni. Można ją stosować w przypadku tak poważnych schorzeń neurologicznych, jak porażenie mózgowe. Działanie ciekłego azotu podnosi poziom hormonów w surowicy krwi, a także zwiększa odporność organizmu. Krioterapia spowalnia procesy starzenia, można dzięki niej obniżyć wagę ciała i przyspieszyć wzrost kości. Poprawia także przemianę materii.
http://www.sorno.pl/
Gość
Komentarze (1)
Może to nie krioterapia, ale efekty ma niesamowite.